ปัจจัยที่มีผลต่อการดูดซึมเหล็ก

                     1.    ภาวะทางเคมีของเหล็ก เหล็กที่มีอยู่ในอาหารจะอยู่ในรูปของสารประกอบเชิงซ้อน แต่ร่างกาย
จะดูดซึมเหล็กได้ดีเมื่ออยู่ในภาวะไอออน และจะต้องอยู่ในรูปของเฟอร์รัสไอออนเท่านั้น ถ้าอยู่ในรูปเฟอร์ริกไอออน
ร่างกายไม่สามารถดูดซึมได้ ส่วนการดูดซึมเหล็กที่รวมอยู่กับสารประกอบอินทรีย์ยังไม่ทราบกลไกแน่นอน อย่างไรก็ตาม
ร่างกายสามารถควบคุมการดูดซึมเหล็กได้

                     2.   ระดับของฮีโมโกลบินในเลือด ภาวะที่เลือดมีปริมาณฮีโมโกลบินปกติ เหล็กจะถูกดูดซึมได้น้อย
หรืออาจไม่มีการดูดซึมเลย เหล็กที่มีอยู่ในอาหารจะถูกขับออกทางอุจจาระทั้งหมด แต่ถ้าปริมาณฮีโมโกลบินในเลือดต่ำ
ร่างกายจะดูดซึมเหล็กมากขึ้น ซึ่งจะเห็นว่าเหล็กจะถูกดูดซึมเฉพาะเมื่อร่างกายต้องการเท่านั้น

                     3.   วิตามินซีและโปรตีนจะเพิ่มการดูดซึมของเหล็กในลำไส้เล็ก เพราะวิตามินซีเป็นรีดิวซิงเอเจนต์
จะช่วยเปลี่ยนเหล็กให้อยู่ในรูปเฟอร์รัสไอออน ส่วนโปรตีนสามารถเพิ่มการดูดซึมของเหล็ก อาจเนื่องจากโปรตีนมีกรดแอมิโน
ที่มีหมู่ – SH ซึ่งมีสมบัติเป็นรีดิวซิงเอเจนต์เช่นเดียวกัน

                     4.   กรดไฟทิก จะลดการดูดซึมของเหล็กโดยกรดไฟทิกจะรวมกับเหล็กเป็นเกลือที่ไม่ละลายในน้ำ