เอทานอลมีผลกระทบต่อเมแทบอลิซึมของร่างกาย ดังนี้

                1.  ยับยั้งวงจรเครบส์ (Krebs’ cycle) หรือวงจรกรดไตรคาร์บอกซิลิก (tricarboxylic acid cycle) เนื่องจาก
โคแฟกเตอร์ NADH จะไปยับยั้งปฏิกิริยาที่ตำแหน่งแอลฟา-คีโทกลูตาเลต

                2.  ยับยั้งการทำงานของไมโทคอนเดรีย เนื่องจากโคแฟกเตอร์ NADH ไม่สามารถจะถูกขนย้ายจากไซโทพลาซึม
เข้าสู่ไมโทคอนเดรียได้

                3. ยับยั้งวิถีไกลโคไลซิสเนื่องจากมีอัตราส่วนของ NADH : NAD⁺ สูง ทำให้เอนไซม์กลีเซอรัลดีไฮด์-3-ฟอสเฟต
ดีไฮโดรจิเนส (glyceraldehyde-3-phosphate dehydrogenase) ถูกยับยั้ง เพราะมีการแย่งกันใช้โคแฟกเตอร์ NAD⁺  
กับเอนไซม์แอลกอฮอล์ดีไฮโดรจีเนส

                4.  ATP มีความเข้มข้นต่ำ เนื่องจากทั้งวิถีไกลโคไลซิสและวงจรเครบส์ถูกยับยั้ง

                5.  มีการสร้างลิพิด (lipogenesis)  เพิ่มขึ้น  เนื่องจากมี ATP ต่ำ  นอกจากนั้นเอทานอลยังเป็นตัวลดปฏิกิริยา
ออกซิเดชันของกรดไขมัน ถึงแม้ตับจะสร้างกรดไขมันไม่ได้ แต่ตับของคนที่ดื่มเหล้าจะออกซิไดส์ไขมันและกรดไขมันที่มี
อยู่ภายในเนื้อเยื่อตับไม่ได้ ทำให้มีการสะสมไขมันและกรดไขมันในเนื้อเยื่อตับมากขึ้น เรียกว่า fatty liver หรือ ไขมันพอกตับ
และมีลิพิดในเลือดสูง (hyperlipemia)

                6.  เอทานอลและแอซีทาลดีไฮด์จะกระตุ้นฮอร์โมนแอดรีนาลและอีพิเนฟริน ซึ่งช่วยสลายลิพิด (lipolysis) และ
สลายไกลโคเจน เนื่องจากไกลโคไลซิสถูกยับยั้ง จึงทำให้มี 3-ฟอสโฟกลีเซอเรตเพิ่มมากขึ้น

                7.  มีการสังเคราะห์คีโทนบอดีเพิ่มมากขึ้น

                8.  มีการสลายตัวของนิวคลิโอไทด์เพิ่มขึ้น ทำให้มีระดับของกรดยูริกในเลือดเพิ่มขึ้น

                9.  ยับยั้งปฏิกิริยาการสังเคราะห์น้ำตาลกลูโคสจากสารอาหารอื่น (gluconeogenesis)

               10.  มีคอเลสเตอรอลเพิ่มสูงขึ้น

               11.  มีระดับของกรดไพรูวิกเพิ่มสูงขึ้น  เนื่องจากกรดไพรูวิกเปลี่ยนเป็นแอซีทิลโคเอไม่ได้ เซลล์ตับจึงเปลี่ยน
กรดไพรูวิกให้เป็นกรดแล็กทิก จึงทำให้มีปริมาณกรดแล็กทิกในตับและในเลือดสูงกว่าระดับปกติ ส่งผลให้เกิดภาวะความ
เป็นกรดสูง เนื่องจากกรดแล็กทิกเรื้อรัง (chronic lactic acidosis)