การสูญเสียเหล็กในร่างกาย

                     เหล็กจะแตกต่างจากสารอาหารชนิดอื่น คือ จะถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายเฉพาะเมื่อร่างกายต้องการเท่านั้น

                     เนื่องจากเหล็กเป็นส่วนประกอบในโมเลกุลของฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดแดง เมื่อเม็ดเลือดแดงมีอายุ 120 วัน
จะสลายตัว เหล็กที่อยู่ในโมเลกุลของฮีโมโกลบินจะไม่ถูกขับออกจากร่างกาย จะถูกนำกลับมาใช้สร้างฮีโมโกลบินใหม่
อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะไม่มีการขับเหล็กออกจากร่างกายโดยตรง แต่ร่างกายก็มีการสูญเสียเหล็กประมาณวันละ 0.5-1.0
มิลลิกรัม ซึ่งส่วนใหญ่ถูกขับออกทางลำไส้เล็ก ส่วนที่เหลือมีการสูญเสียได้อีกหลายทาง

ร่างกายมีโอกาสสูญเสียเหล็กได้ดังนี้

                     1.   สูญเสียโดยถูกขับออกปนมากับเหงื่อ น้ำดี และขี้ไคล (dead skin) ประมาณวันละ 1 มิลลิกรัม
และอาจถูกขับออกมาทางปัสสาวะบ้างเล็กน้อย ประมาณ 52-138 ไมโครกรัม

                     2.   สูญเสียเมื่อมีบาดแผล ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของแผล ถ้ามีการสูญเสียเลือดมากก็จะทำให้ร่างกาย
สูญเสียเหล็กมาด้วย

                     3.   สูญเสียเนื่องจากเกิดโรคบางชนิด เช่น โรคริดสีดวงทวาร เป็นแผลในกระเพาะอาหาร หรือตามทางเดิน
อาหารที่มีการหลั่งของเลือดออกมาตามรอยแผล ทำให้ร่างกายสูญเสียเหล็กได้

                     4.   หญิงวัยเจริญพันธุ์มีการสูญเสียเลือดขณะมีประจำเดือนทุกเดือน สูญเสียเลือดระหว่างคลอดบุตรหรือ
เกิดการแท้งบุตร ทำให้ร่างกายสูญเสียเหล็กมาก