วิตามินอีถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายผ่านเซลล์เยื่อบุผนังลำไส้เล็ก ภาวะการดูดซึมต้องการไขมันในอาหารอย่างน้อย 3
เปอร์เซ็นต์ และเกลือน้ำดี โดยวิตามินอีจะถูกอิมัลซิไฟด์ด้วยน้ำดี ละลายอยู่ในเกลือน้ำดีไมเซลล์ และถูกดูดซึมผ่าน
brush-border membrane ของเอนทีโรไซต์ (enterocyte) ซึ่งเป็นเซลล์ของเยื่อบุผนังลำไส้เล็ก

            หากเป็นโทโคฟีริลเอสเทอร์ เช่น โทโคฟีริลปาลมิเทต โทโคฟีริลแอซีเทต และโทโคฟีริลซักซิเนต จะถูกไฮโดรไลซ์
เป็นโทโคฟีรอลอิสระ และถูกดูดซึมเช่นเดียวกัน โดยกระบวนการ passive diffusion จากลำไส้เล็กเข้าสู่เอนทีโรไซต์

             ภายในเอนทีโรไซต์โทโคฟีรอลจะถูกรวมอยู่ในไคโลไมครอน และไคโลไมครอนถูกส่งผ่านเข้าสู่ระบบน้ำเหลือง
และต่อไปยังระบบหมุนเวียนกระแสโลหิต และถูกขนย้ายในเลือด กระบวนการขนย้ายไม่ต้องการโปรตีนเฉพาะเป็นตัวพา

             ประสิทธิภาพของอัตราการดูดซึมโทโคฟีรอลจะลดลงเมื่อร่างกายได้รับโทโคฟีรอลเพิ่มขึ้น ไตรกลีเซอร์ไรด์ที่
มีกรดไขมันสายขนาดกลางเป็นองค์ประกอบจะช่วยเพิ่มการดูดซึม แต่ถ้าเป็นกรดไขมันสายขนาดยาวจะลดการดูดซึม
แอลฟา-โทโคฟีรอล การบริโภคอาหารที่มีกรดไขมันชนิดไม่อิ่มตัวที่มีพันธะคู่หลายอัน จะส่งผลกระทบต่อการดูดซึมวิตามินอี
อาจเนื่องจากทำให้วิตามินอีเกิดออกซิเดชันมากขึ้นในระหว่างการย่อย

             ในคนแอลฟา-โทโคฟีรอลส่วนใหญ่ถูกดูดซึมผ่านทางท่อน้ำเหลืองและมีเพียงเล็กน้อยที่ถูกดูดซึมเข้าทางหลอด
เลือดดำ สำหรับวิตามินอีรูปอื่นๆ ยังไม่ทราบกลไกการดูดซึม แต่เชื่อว่าไม่น่าจะแตกต่างกัน