วิตามินบีหนึ่งหรือไทแอมีน เคยเรียกว่า วิตามินเอฟ หรือ แอนิวรีน (aneurine) มีชื่อทางเคมี คือ  
3-(4-amino-2-methylpyrimidin-5-ylmethyl)-5-(2-hydroxyethyl)-4-methylthiazolium มีสูตรโครงสร้างทางเคมี
ประกอบด้วยวงแหวนคล้ายวงแหวนไพริมิดีน (pyrimidine) และวงแหวนไทแอโซล (thiazole) เชื่อมต่อกันด้วยหมู่เมทิลีน
(methylene bridge)

             วิตามินบีหนึ่งสังเคราะห์ คือ ไทแอมีนคลอไรด์ไฮโดรคลอไรด์ (thiamine chloride hydrochloride) อาจเรียกไทแอมีน
ไฮโดรคลอไรด์ เป็นผลึกสีขาว มีจุดหลอมเหลว 248-259 องศาเซลเซียส มีน้ำหนักโมเลกุล 337 มีสูตรโมเลกุลเป็น
C₁₂H₁₇N₄OSCI.HCI ละลายได้ดีในน้ำ จะทนต่อความร้อนได้ถึงอุณหภูมิ 100 องศาเซลเซียส วิตามินบีหนึ่งอิสระมีสมบัติเป็นด่าง
เมื่ออยู่ในรูปสารละลายในน้ำความคงตัวจะขึ้นอยู่กับค่าพีเอช ถ้าอยู่ในสภาพที่เป็นกรดมีค่าพีเอชต่ำกว่า 5 จะคงตัวต่อความร้อน
และปฏิกิริยาออกซิเดชัน ถ้าอยู่ในสภาพที่มีค่าพีเอชสูงกว่า 5 หรือเป็นด่างจะสลายตัวได้ง่ายเมื่อถูกความร้อน หากอยู่ในสาร
ละลายด่างแก่ที่มีออกซิไดซิงเอเจนต์ เช่น โพแทสเซียมเฟอร์ไรไซยาไนด์ ไทแอมีนจะถูกเปลี่ยนเป็นไทโอโครม ซึ่งเรืองแสง
ฟลูออเรสเซนต์ จึงใช้เป็นวิธีวัดไทแอมีนในอาหาร ไทแอมีนยังตกตะกอนได้ด้วยแทนนินและแอลคาลอยด์บางชนิด ดังนั้น
การดื่มน้ำชาที่มีแทนนินสูงเป็นประจำ แทนนินจะจับกับวิตามินบีหนึ่ง ส่งผลให้ร่างกายได้รับวิตามินบีหนึ่งลดลง หรือเป็นโรค
ขาดวิตามินบีหนึ่งได้